Direct naar hoofdinhoud

Hoofdnavigatie

Op ons station
afdelingbeeld.nl_BiggyRegelink_maatschappelijkeinitiatieven_Winterswijk_Dennis_28072021_9_lr

Burgerparticipatie op station Winterswijk

‘Het station heeft iets toegankelijks, iedereen is er welkom.’

Meer eigenwaarde krijgen, weer in een dagritme komen en verbinding terugvinden met anderen. NS-station Winterswijk is er de perfecte plek voor. Als onderdeel van het Spoorproject van Sociale Dienst Oost Achterhoek, werkt Dennis Besselink samen met jonge mensen. Zij leren om te werken op het station en mee te doen in de maatschappij.

Wie op station Winterswijk zijn fiets vergeet op slot te zetten, raakt hem niet kwijt. ‘Mijn cliënten en ik zetten hem alsnog op slot en geven hem een labeltje. Zo kun je met je ID je sleuteltje halen bij het gemeentehuis dat tegenover het station ligt’, vertelt Dennis. Hij leidt het Spoorproject van SDOA van de gemeenten Berkelland, Oost Gelre en Winterswijk. Zijn cliënten zijn vaak jonge jongens die een half jaar werkervaring opdoen om daarna door te stromen naar betaald werk.

Ritme én het onverwachte

Dennis en zijn team – soms van twee, soms van vijf mensen – houden het station netjes en veilig. ‘Samen met de stationsmanager van NS helpen we reizigers die vragen hebben, pakken zwerfafval op en maken praatjes met vaste reizigers. Soms gebeurt er iets spannends, zoals iemand die onwel wordt. Wij begeleiden dan het ambulancepersoneel. Het station heeft veel gezichten: het onverwachte en het sociale, maar vooral ook de vaste patronen. Daardoor leren onze cliënten juist hier ritme en regelmaat op te bouwen én hun zelfvertrouwen terug te vinden.’

Even een bakkie doen

‘Het station heeft iets toegankelijks, iedereen is er welkom. Dat geeft onze mensen de ruimte om weer iets voor zichzelf op te bouwen’, legt Dennis uit. ‘Ze leren hier samenwerken en verbinding maken met anderen. Precies wat ze nodig hebben om door te stromen naar betaald werk. Maar helemaal weg gaan de meesten niet, ze komen af en toe even langs voor een bakkie. Ze blijven zich verbonden voelen met het station.’